Krwiomocz u psa — choć bardzo często pierwszym podejrzeniem jest zapalenie pęcherza, czasem za pozornie „typowymi” objawami kryje się coś znacznie bardziej nietypowego.
Pacjentka to 6-letnia, kastrowana suczka.
Opiekunowie obserwowali:
W badaniu klinicznym widoczne było zaczerwienienie sromu oraz tkliwość podczas badania jamy brzusznej.
Wykonano badania krwi, moczu oraz USG jamy brzusznej.
W badaniu ultrasonograficznym uwagę zwracała nierówna ściana pęcherza oraz mnogie uszypułowane zmiany wpuklające się do jego światła.

Przy podejrzeniu proliferacyjnych zmian pęcherza bardzo ważne jest odpowiednie zaplanowanie diagnostyki. Przy podejrzeniu klasycznego urothelial carcinoma / transitional cell carcinoma (UC/TCC) zwykle unika się rutynowego otwierania pęcherza wyłącznie w celach diagnostycznych. Preferuje się mniej inwazyjne metody pobrania materiału, takie jak:
ponieważ manipulacje w obrębie guza mogą wiązać się z potencjalnym ryzykiem implantacji komórek nowotworowych.
Kolejnym krokiem u tej pacjentki było badanie cystoskopowe. W trakcie cystoskopii pobrano próbki ze zmian do badania histopatologicznego.
Wynik: Polipowate zapalenie błony śluzowej pęcherza, czyli polypoid cystitis.
Należy jednak pamiętać, że niewielkie wycinki pobierane endoskopowo nie zawsze pokazują pełny obraz zmian. Dlatego, jeśli jest to technicznie możliwe i bezpieczne, do biopsji wybiera się możliwie największe odpowiednie kleszczyki biopsyjne, aby uzyskać materiał jak najbardziej reprezentatywny.

U tej pacjentki ostatecznie wykonano cystotomię, a usunięte zmiany przesłano do ponownego badania histopatologicznego.
Ostateczne rozpoznanie:
Polipowate zapalenie błony śluzowej pęcherza wraz z ogniskiem Papillary Urothelial Neoplasm of Low Malignant Potential (PUNLMP), czyli brodawkowatego nowotworu z nabłonka przejściowego o niskim potencjale złośliwości.
To rzadka, nieinwazyjna brodawkowata proliferacja nowotworowa urotelium, której znaczenie kliniczne u psów nadal nie jest dobrze poznane i która wymaga dalszego monitorowania.
W klasyfikacji WHO/ISUP nowotwory urotelialne dzieli się m.in. na:
PUNLMP uznawany jest za nowotworową proliferację urotelium o bardzo niskim potencjale złośliwości i stanowi zmianę pośrednią pomiędzy brodawczakiem a low-grade papillary urothelial carcinoma.
U psów klasyfikacja tych rzadkich zmian brodawkowatych nadal pozostaje trudna i nie jest tak dobrze ugruntowana klinicznie jak u ludzi. Dlatego rozpoznanie PUNLMP powinno być interpretowane łącznie z:
Zmiany te:
Polipowate zapalenie pęcherza samo w sobie nie jest zmianą nowotworową — to proliferacyjna zmiana błony śluzowej, najczęściej związana z przewlekłym stanem zapalnym.
Aktualna literatura podkreśla, że rozróżnienie pomiędzy:
bywa trudne.
Ocena nie opiera się wyłącznie na atypii komórkowej, ale również na:
Z tego powodu małe biopsje pobierane endoskopowo nie zawsze pokazują pełny obraz sytuacji i czasem dopiero większy materiał pozwala postawić ostateczne rozpoznanie.
Klasyczny UC/TCC:
Natomiast brak cech inwazji pozostaje jedną z najważniejszych informacji rokowniczych w ocenie zmian urotelialnych.
W weterynarii PUNLMP nadal jest bardzo rzadko opisywany w literaturze i prawdopodobnie część takich zmian może pozostawać niedodiagnozowana lub klasyfikowana w innych kategoriach.
Objawy takich zmian są niestety bardzo niespecyficzne i często przypominają przewlekłe zapalenie pęcherza:
Dlatego przewlekłe lub nietypowo przebiegające objawy ze strony dolnych dróg moczowych zawsze warto dokładnie diagnozować.

