CASE STUDIES

Slipped capital femoral epiphysis u kota – kiedy poszerzenie chrząstki wzrostowej nie oznacza zwykłego złamania?

Obraz kliniczny może być różny – od łagodnej, okresowej kulawizny po wyraźne ograniczenie obciążania kończyny miednicznej. Mogą występować również ból i ograniczenie zakresu ruchu w stawie biodrowym, a w bardziej zaawansowanych przypadkach atrofia mięśni udowych.

Etiopatogeneza SCFE nie została w pełni poznana. Uważa się, że znaczenie mogą mieć zarówno czynniki hormonalne, jak i biomechaniczne. Wśród opisywanych czynników predysponujących wymienia się m.in. płeć męską, kastrację, zwiększoną masę ciała oraz opóźnione zamknięcie chrząstki wzrostowej głowy kości udowej.

Obraz radiograficzny

W diagnostyce istotne znaczenie ma dokładna ocena chrząstki wzrostowej głowy kości udowej oraz porównanie obu stawów biodrowych.

Na radiogramach może być widoczne poszerzenie chrząstki wzrostowej z różnego stopnia przemieszczeniem nasady głowy kości udowej względem szyjki. W początkowych przypadkach przemieszczenie może być minimalne i łatwe do przeoczenia. Wraz z progresją procesu może dochodzić do coraz większego przemieszczenia, deformacji oraz resorpcji szyjki kości udowej.

SCFE czy Salter-Harris I?

Jednym z najważniejszych problemów diagnostycznych jest odróżnienie SCFE od pourazowego złamania typu Salter-Harris I.

Obie jednostki mogą prowadzić do poszerzenia chrząstki wzrostowej i przemieszczenia nasady, dlatego sam obraz radiograficzny może nie być wystarczający do ich rozróżnienia. Kluczowe znaczenie ma korelacja z wiekiem pacjenta, obrazem klinicznym oraz przede wszystkim wywiadem dotyczącym urazu.

W przypadku SCFE charakterystyczny jest brak jednoznacznego czynnika urazowego oraz postępujący charakter zmian. W przeciwieństwie do ostrego złamania pourazowego, proces może prowadzić do stopniowej deformacji i zmian degeneracyjnych w obrębie głowy i szyjki kości udowej.

Dlaczego istotne jest by rozpoznać SCFE?

Rozpoznanie SCFE jest istotne nie tylko z punktu widzenia różnicowania zmian w obrębie chrząstki wzrostowej. Sposób leczenia różni się od postępowania stosowanego w przypadku typowego pourazowego złamania Salter-Harris.

W przypadku pourazowego złamania chrząstki wzrostowej możliwa jest repozycja i stabilizacja nasady. W SCFE takie postępowanie nie jest uznawane za odpowiednie ze względu na postępujący charakter choroby. W zależności od stopnia zaawansowania zmian oraz stanu stawu biodrowego rozważane są procedury ratunkowe, takie jak resekcja głowy i szyjki kości udowej (FHNE) lub całkowita protezoplastyka stawu biodrowego (THR).

Napisz do nas i przetestuj wybrany produkt w swojej codziennej praktyce.
Norax Medical Solutions Sp. z o.o.
02-871 Warszawa
ul. Karczunkowska 42
Dane kontaktowe
e-mail: info@noraxmedical.com
tel:+48 720 802 506
NIP: 9512616803