Te same zaburzenia embriologiczne mogą jednak dotyczyć również innych odcinków kręgosłupa, prowadząc do powstawania półkręgów, kręgów klinowatych oraz kręgów motylich. Choć wiele z tych zmian stanowi przypadkowe znalezisko radiologiczne, ich obecność może wpływać na biomechanikę kręgosłupa i w niektórych przypadkach prowadzić do rozwoju objawów klinicznych.
Wrodzone wady kręgów obserwowane są szczególnie często u ras brachycefalicznych, takich jak buldog francuski, buldog angielski, mops czy boston terrier.
Uważa się, że wieloletnia selekcja hodowlana ukierunkowana na utrwalenie charakterystycznych cech fenotypowych, w tym skróconej kufy oraz naturalnie skróconego, zakręconego ogona, przyczyniła się do zwiększenia częstości występowania wad rozwojowych kręgosłupa u tych ras.
Badania wykazały, że półkręgi należą do najczęściej rozpoznawanych wad rozwojowych kręgów u psów brachycefalicznych, a u buldogów francuskich mogą występować nawet u większości osobników.
Do najczęściej spotykanych wad rozwojowych kręgów należą półkręgi (hemivertebrae), kręgi klinowate oraz kręgi motyle. Wszystkie powstają na etapie rozwoju zarodkowego w wyniku zaburzenia formowania trzonów kręgowych, jednak różnią się budową anatomiczną oraz potencjalnym znaczeniem klinicznym.
Półkręg powstaje w wyniku asymetrycznego rozwoju trzonu kręgu, prowadząc do powstania charakterystycznej klinowatej deformacji. Termin kręg klinowaty jest często używany do określenia łagodniejszej postaci tej samej wady, w której dochodzi do częściowego niedorozwoju jednej strony trzonu kręgu. Z kolei kręg motyli charakteryzuje się obecnością pośrodkowej szczeliny dzielącej trzon kręgu na dwie symetryczne części, nadającej mu w obrazie radiologicznym charakterystyczny wygląd przypominający skrzydła motyla.
Półkręgi i kręgi klinowate mogą prowadzić do zaburzenia osi kręgosłupa, rozwoju kifozy lub skoliozy oraz wtórnego ucisku na rdzeń kręgowy. Kręgi motyle, ze względu na bardziej symetryczną budowę oraz mniejszy wpływ na światło kanału kręgowego,
znacznie rzadziej wiążą się z występowaniem objawów neurologicznych.
Lokalizacja wad rozwojowych również ma istotne znaczenie kliniczne. Półkręgi najczęściej występują w odcinku piersiowym kręgosłupa, gdzie mogą pojawiać się pojedynczo lub mnogo, prowadząc do deformacji osi kręgosłupa i rozwoju kifozy. Szczególną uwagę zwraca się również na zmiany zlokalizowane w okolicy przejścia piersiowo-lędźwiowego, które ze względu na znaczną ruchomość tego segmentu mogą mieć większy wpływ na biomechanikę kręgosłupa. Wady rozwojowe kręgów ogonowych są natomiast odpowiedzialne za charakterystyczny skrócony i spiralnie zakręcony ogon obserwowany u wielu ras brachycefalicznych. Choć w tej lokalizacji rzadko prowadzą do objawów neurologicznych, stanowią widoczny przejaw tych
samych zaburzeń rozwojowych, które mogą występować również w bardziej istotnych klinicznie odcinkach kręgosłupa.
Znaczenie kliniczne wad rozwojowych kręgów zależy przede wszystkim od ich liczby, lokalizacji oraz wpływu na prawidłową geometrię kręgosłupa. U wielu pacjentów stanowią one jedynie przypadkowe znalezisko radiologiczne, podczas gdy u innych
mogą prowadzić do deformacji kręgosłupa, przeciążenia sąsiednich segmentów oraz rozwoju objawów neurologicznych o różnym stopniu nasilenia.
Na radiogramie 1 obejmującym dystalną część odcinka piersiowego oraz odcinek
lędźwiowy, krzyżowy i ogonowy widoczne są mnogie wady rozwojowe trzonów kręgów w odcinku piersiowym, odpowiadające półkręgom. Dodatkowo stwierdza się charakterystyczne dla ras brachycefalicznych skrócenie i deformację kręgów
ogonowych, skutkujące powstaniem naturalnie skręconego („śrubowatego”) ogona. Obraz radiologiczny odpowiada wrodzonym wadom rozwojowym kręgów typowym dla ras brachycefalicznych.
Na radiogramie 2 wykonanym w projekcji bocznej widoczne są liczne kręgi klinowate zlokalizowane w odcinku piersiowym kręgosłupa. Asymetryczny rozwój trzonów kręgowych prowadzi do zaburzenia prawidłowej geometrii kręgosłupa oraz miejscowej deformacji jego osi. Obraz radiologiczny odpowiada mnogim wadom rozwojowym trzonów kręgów typowym dla ras brachycefalicznych.
Na radiogramie 3 wykonanym w projekcji brzuszno-grzbietowej widoczne są liczne wady rozwojowe trzonów kręgów zlokalizowane w odcinku piersiowym. Zmiany prowadzą do zaburzenia prawidłowego przebiegu osi długiej kręgosłupa oraz
rozwoju skoliozy. W obrębie części zmienionych kręgów widoczny jest charakterystyczny obraz kręgów motylich, polegający na obecności pośrodkowej szczeliny dzielącej trzon kręgu na dwie symetryczne części.
